Verschenen in:

Het gevaarlijke venster en andere verhalen

op pagina 19-53.

Inhoud

Als Ridder Marwen voor het hooggelegen venster staat, besluit hij een boot te laten bouwen en op reis te gaan, naar het westen, naar de onontdekte gebieden. Zijn vrouw Iduna is er niet blij mee, want ze vermoedt dat ze zwanger is.

Marwen laat een schip bouwen, en zoekt een bekwame bemanning uit. Na enige tijd varen komen ze in een vreemde storm terecht. Drie mannen verdrinken. Kapitein Argarath is bang dat ze in de Onverbiddelijke Stroom terecht zullen komen. Ze komen weer in een storm terecht, en deze keer raakt ook Marwen gewond. Als hij bijkomt blijken er nog vijf mannen omgekomen te zijn. Na de derde storm zijn er nog maar drie over: Marwen, Argarath, en de bootsman, Olmen. Ze slagen er niet in uit de Onverbiddelijke Stroom te komen, en moeten dus gaan waar de Stroom hen naar toe neemt.

Dan zien ze een eiland. Er staat een huis op. Volgens Olmen is het Het Koude Huis, een spookhuis. Ze proberen weg te roeien, en ook Argarath slaat overboord. Het schip drijft een lagune in, en de twee overlevenden worden verwelkomd door een zwijgzame man, die hen meeneemt naar het huis. Het huis is koud en vervallen, maar als ze binnenkomen wordt het er steeds mooier en warmer. Als Olmen over spokerij spreekt, spoelt een vloedgolf het huis binnen. Bijna even plotseling verdwijnt het water weer.

's Nachts gaat Marwen op onderzoek uit. De trap, die overdag nog gebroken leek, lijkt nu heel, en Marwen komt boven, waar hij gemeend heeft een vrouw te zien. En inderdaad: ze leek hem al te verwachten. Ze weet haar naam niet meer, maar wel de naam van de stomme jongeman: Wildo. Ze was een koningsdochter, maar haar naam is haar ontnomen. Ze slapen samen. Als hij terugkeert naar zijn eigen slaapplaats, ziet Wildo hem.

De volgende dag werken de mannen aan het schip van Wildo. Met behulp van hun eigen schip kunnen ze het verbouwen. 's Avonds is er weer een overstroming, en 's nachts gaat Marwen weer naar de jonkvrouw. Ze vertelt over haar betovering: ze was opgegroeid samen met het manusje van alles, Wildo. In die tijd was het nog warm op het eiland. Tot ze trouwde met een tovenaar, die speelde met zeestromen, en de kou bracht. Ze kon hem niet verwarmen. Dus toen hij haar en Wildo samen aantrof, nam hij Wildo zijn stem af, en de vrouw haar naam. Pas als iemand haar eeuwige trouw zou beloven, en zij hem, dan zouden de betoveringen opgeheven worden. Ze slapen weer bij elkaar, en ze herinnert zich haar naam: Arda.

De volgende dag werken ze verder aan de boot, en maken hem gereed voor de reis. Vrouwe Arda raadt Marwen aan net te doen alsof hij mee zal gaan, om op het laatste moment naar haar toe te komen. Marwen neemt Ormen in vertrouwen. Toch blijft Marwen denken aan Iduna. Dan zijn ze klaar voor vertrek, en op het laatste moment gaat Marwen toch mee. Maar Wildo begint te spreken, en hij springt aan land, om bij Arda te blijven. Is de betovering dan toch gebroken?

Na een lange reis komen Marwen en Ormen terug. Iduna heeft een zoon, Marwen. Hij vertelt haar niets over Arda, en gaat nooit meer op verre reizen.

Illustraties

In de eerste en tweede druk: 5 zwart/witte illustraties. In de derde druk geen illustraties.

Laatste wijziging:
22 december 2011