Het is het nieuwste, mooiste, dikste en duurste boek van Tonke Dragt.

Het nieuwste spreekt voor zich: het verscheen gisteren. Het duurste ook: het kost net geen € 30,-. Het dikste: het boek heeft 425 pagina’s. Dat is meer dan welke andere eerste druk dan ook; er zijn wel herdrukken met meer pagina’s.

Het mooiste?

Zonder twijfel is het haar mooist uitgegeven boek. Het schitterende omslag op het plaatje bij dit blog is net iets helderder dan in het echt, maar daar staat tegenover dat op het echte omslag het zilver glanst. Verder is het boek gebonden, heeft het twee leeslinten en is het volledig in kleur.

Soms is de tekst gekleurd. De pagina’s waar Tonke het verhaal achter een verhaal vertelt, hebben een andere kleur.

De illustraties

Het boek bevat vele tientallen gekleurde illustraties naast een aantal illustraties in zwart-wit. Een aantal collages uit Aan de andere kant van de deur is jammer genoeg ook in zwart-wit, terwijl die origineel in kleur waren. Sommige illustraties zijn nooit eerder verschenen. Een illustratie maakte ze toen ze 12 of 13 was.

Sommige illustraties zijn wel eerder verschenen, maar staan nu bij andere verhalen. Dat bij Waar wouden zijn… het omslag van Torenhoog en mijlen breed staat, is niet zo vreemd. Het verhaal werd immers uitgebreid tot het boek.

Wel bijzonder is dat twee illustraties uit de reeks De blauwe maan nu bij het niet eerder verschenen Zeven nachten in een tuin staan. En dat twee omslagen die ze voor boeken van anderen maakte (De sage van Finn Mac Cool en Dageraad der Vikingen) nu bij haar eigen verhaal ‘Het was maar een droom’ staan. Het tweede past er wat beter bij dan het eerste.

De verhalen

Het boek bevat 27 verhalen, waarvan er 5 niet eerder zijn gepubliceerd. Over het algemeen zijn ‘niet eerder gepubliceerde’ verhalen niet het allerbeste werk van een auteur, en dat is ook hier het geval. Het leukste van de vijf is Zeven nachten in een tuin, dat vooral doet denken aan Verhalen van de tweelingbroers, en een beetje aan De zevensprong.

Vijf verhalen stonden ook in Het gevaarlijke venster en andere verhalen, vier verhalen stonden ook in Het dansende licht, de twee eerder verschenen verhalenbundels. Vijf verhalen komen uit andere boeken van Tonke Dragt. En alle vier verhalen uit De trapeze, deel 8 zijn opgenomen.

Dat betekent dat de echte fan de meeste verhalen al wel zal kennen. Toch is ook voor hen dit boek de moeite waard, want nooit eerder werden zoveel van haar verhalen in een bundel samengebracht. En zoals gezegd: het is een prachtige uitgave. De verhalen die Tonke over de verhalen vertelt, bieden ook iets extra’s. Met name haar verhaal over De draak en de sleutel is leuk. En in het verhaal over Het gevaarlijke venster vertelt ze dat ze illustraties heeft gemaakt voor het kwartaalblad van De Nederlanden van 1845. Ik ga kijken of die nog te vinden zijn!

Wat ontbreekt er?

Niet veel, de verzameling is behoorlijk compleet. Haar twee eerste verhalen staan er dus niet in. Een opvallende afwezige is Het dansende licht, dat wel in de andere twee verhalenbundels stond. Verder ontbreken:

• De dertiende fee. Dat was het niet eerder gepubliceerde verhaal in Het dansende licht.
• Is het nou schrik, schrikkel, of verschrikkelijk? : eerste hoofdstuk: schrik
• De voddenman van Teheran

Maar wat was nu haar eerste verhaal?

In de inleiding schrijft ze “Er is vaak verteld dat ik als schrijfster debuteerde met De Prilla Mrilla […] of het mijn debuut was, is nog de vraag.” Ze vertelt over een verhaal in de Taptoe. En dat in de herfst van 1956 het verhaal Twee rode tulpen in het Parool verscheen. In de bronvermelding wordt gezegd dat het verhaal De drie dwazen in 1956 in de Wereldkroniek stond. Als dat klopt, zou een van die twee verhalen het eerste zijn. Want De Prilla Mrilla stond op 9 mei 1958 in de Kris Kras, en De goede planeet op 1 augustus van dat zelfde jaar in de Taptoe (beide verhalen staan overigens niet in de bundel).

Alleen kloppen de datering van Twee rode tulpen en De drie dwazen niet. Wie in de prachtige krantenzoekmachine Delpher zoekt naar Tonke Dragt, en de resultaten chronologisch sorteert, ziet dat haar eerste verhaal inderdaad Twee rode tulpen was, alleen verscheen het op 25 april 1959. En De drie dwazen stond op 20 december 1958 in de Wereldkroniek. Waardoor De Prilla Mrilla haar allereerste gepubliceerde verhaal blijft.