Onbekende schrijver: Corien Oranje

‘Vindt u het nooit vervelend, die bekendheid?’ vroeg een jongen op een school waar ik was uitgenodigd. ‘Dat u niet meer zomaar over straat kan lopen?’
Mijn dag kon niet meer stuk. Deze jongen dacht dat ik bekend was! Wat een heerlijk kind!
Ik word inderdaad regelmatig nagestaard op straat. Maar dat komt enkel en alleen door mijn kinderen. Probeer zelf maar eens onopvallend te winkelen met een drieling. Het lukt niet.

corien oranje

Ik groeide op bij het geratel van een typemachine. Mijn moeder hield al schrijvend drie kinderen en een studerende man in leven, en toen ik net kon lezen, besloot ik dat ik ook schrijver zou worden. Boeken hadden iets magisch voor mij. Elk boek was een deur naar een andere wereld – een geheimzinnige, avontuurlijke plek, waar ik een totaal ander iemand kon zijn. Wat kon er mooier zijn dan zelf zo’n wereld te creëren?

chicklit.jpgHet duurde lang voor het zover was. Ik ging naar school, ik studeerde klassieke talen en bij nader inzien toch maar theologie, ik verhuisde samen met een bijzonder leuke man naar Papua en gaf les op een theologische school met uitzicht over het oerwoud. Ik kreeg eerst één zoon, en daarna drie zoons tegelijk. Het leven was fantastisch en zwaar. Soms werd ik middenin de nacht zwetend wakker met het idee: ik moet schrijven. NU! Maar de dagen waren te vol met luiers en flesjes, virussen en doorkomende tanden.

We gingen terug naar Nederland, de baby’s werden kleuters, en op een dag was het huis ineens urenlang leeg. Ik deed de deur van de zolderkamer open en stapte een magische wereld binnen, waar personen die ik zelf bedacht had tot leven kwamen, en waar avonturen langzaam openrolden. ‘Het is een heel leuk boek,’ zei redacteur Aukelien Wierenga, een maand nadat ik mijn manuscript had opgestuurd. ‘Kun je het inkorten?’

eilandIn 2003 kwam mijn eerste boek uit, en meteen ook mijn tweede, en we verhuisden naar Jakarta. Waar ik als een razende door bleef schrijven. Het was alsof ik totaal uitgehongerd was en in een restaurant het buffet had ontdekt. Ik wilde alles uitproberen, de voorgerechten, de soep, de hoofdgerechten, de toetjes. Ik schreef prentenboeken, voorleesboeken, voetbalboeken, paardenboeken, sinterklaasboeken, chicklit, boeken over de tsunami en de vogelgriep. Ik schreef reportages, advertorials, bijbeloverdenkingen, een musical.

Deze maand komen bij Columbus mijn twee nieuwste boeken uit. En bij de Indonesische uitgeverij Gramedia verschijnt de vertaling van ‘de dag van de golven’: ketika air naik.

Oké, ik word niet herkend op straat. Maar ik schrijf. En heel voorzichtig breek ik een klein beetje door. Internationaal gezien dan.

Genomineerd voor het Hoogste Woord: Eiland aan de horizon, marathon in de dierentuin, ongelukje kan gebeuren, de nieuwe linksbuiten.
Prijs: Hoogste Woord 2007 voor ‘Storm in bad’
Recensies
Over ‘Eiland aan de horizon’: ‘Indrukwekkende authentieke robinsonade, subtiel en raak geschreven vanuit een groot inlevingsvermogen’ (Lieke van Duin, RD 23 augustus 2006)
Over ‘Ongelukje kan gebeuren’: ‘Elke zin staat bij Oranje. Ze gebruikt geen omhaal van woorden en doet ook niet aan mooischrijverij.’ (juryrapport Hoogste Woord 2008)
www.corienoranje.nl

corien oranje tijdens de kinderboekenweek jakarta 2008
Kinderboekenweek Jakarta 2008

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s